208. Mandala #3

Skoro już uporałam się z pracą dyplomową i troszkę uporządkowałam sypialnię mogę spokojnie zająć się haftowaniem i wyżywaniem się artystycznym ;) Przynajmniej na razie :)
Ruszyłam z moją mandalą :) Tak wygląda dzisiaj:

Bardzo mi się ta robótka podoba :)
A na koniec dzisiejsze spotkanie oko w oko z przedstawicielem świata owadów:

Cieszę się że moje wyroby z ostatniego postu się Wam spodobały :)
Ciapara- w sumie szycie poszło szybciej niż myślałam :) Najgorsze było zakładanie koronek, bo spódnica jest z plisek złożona, ale jak już człowiek do wprawy dojdzie to...
Promyk - nie było celem zrobienie sukni ślubnej, ale skoro już dwie osoby mówią że to suknia ślubna to niechaj  tak będzie :)
Katarzyna - ja też nie mam córki :) i jakoś się bezkarnie bawię tą lalką  ;)
Emmaja - i to jest właśnie rozdarcie... dzieci nie mam, i w sumie to nie wiem czy chciałabym mieć syna czy córkę... Chyba jednak syna, z babami są same problemy ;)

To teraz mykam :) pozdrawiam serdecznie

205. Mandala

Nie wiem po co jest mandala. Nie wiem co z niej można "mieć". Szukałam po necie i konkretów o niej nie znalazłam oprócz tego, że trzeba ją robić w ciszy  skupieniu... To ja Wam pokażą moją mandalę. Tak na prawdę to jeszcze nie moją, bo dopiero wydrukowałam wzór. Bo wzór mi się spodobał :) a boje się, że jak się wezmę za jej haftowanie to wszystko pójdzie w kąt... Hmmm... a może by tak tylko środek dziś wyhaftować??

Hmmm... idę wypić kawę i pomyśleć :)
A teraz echo ostatnich i przedostatnich komentarzy:
Dobre Czasy - zapraszam :) i mam nadzieję Cię gościć jak najczęściej
Teresko - postaram sie robótkę skończyć jak najszybciej, żebyś jak najkrócej czekała, ale "cudów" nie obiecuję ;)
Kasiu, Zielona Mila - Cieszę się że i Wam się kolorki podobają :)


No to teraz papa!

188. Wiosna... tralalala... wiosna :)

Dopóki nie przyszła i słońce nie zaczęło świecić ze wszystkich swoich sił, nie wiedziałam że aż tak za nią tęskniłam... Śnieg już prawie wszędzie stopniał - piszę prawie, bo codziennie oglądam parę jeszcze sporawych : rozmiarów zaspy jak na "już prawie maj" :) Jest jednak smutna rzecz w tym wszystkim. Topniejący śnieg odkrył niesamowitą ilość śmieci... Heh... Nawet komentować mi się nie chce. Tylko jedna rzecz mnie boli troszkię jak sobie czytam na forach i fejzbukach komentarze typu: "To niech leśnicy posprzątają!", "Leśnicy nie dbają o las bo jest masa śmieci". A co to leśnicy wywożą worami śmieci do lasu?! Jakiś ćwok za przeproszeniem wywiezie odpady budowlane i inne śmieci do lasu. Ktoś zrobi zdjątko i podpisze: "Czemu LEŚNICY nie posprzątali tego jeszcze?! Przecież to tutaj już dwa dni leży!". Rrrrany koguta! LEŚNIK to LEŚNIK a nie sprzątaczka albo śmieciarz. Szanujmy ich pracę z łaski swojej, bo to że śmiecimy w lesie świadczy o głupocie i braku szacunku do przyrody i leśników. I może troszkę wyrozumiałości. Ostatnio zamiast piętnować śmieciarzy piętnuje się leśników a to jest chore. O!

No ale teraz coś wiosennego, coś co czasami można pomiędzy śmieciami znaleźć:

Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądaczy i witam serdecznie nowych!

PS. Zdjęcia moje, bierzcie i częstujcie się jeśli macie ochote!

186. Wykończeniowe zmagania

Heh... powinnam haftować, albo szydełkować, albo drutować... Ale jakoś mi się nie chce :/ ze wszystkich kątów wyłania się rozgardiasz z którym walka bez szafy, szafki czy komody jest marna.
Po kątach zalegają materiały budowlane, szafki kuchenne błagają o dowiezienie reszty rodzeństwa i zamontowanie drzwiczek.
Trzeba znaleźć na to czas. Wyjeżdżam na 7ma wracam po 19tej. Marzę wtedy by się legnąć choć na chwilę koło chłopa albo w wannie wypełnionej ciepłą wodą. Kupiłam sobie nawet sole do kąpieli. Efekt? Po chwili relaksu wstałam, wytarłam się i spóściłam wodę. Patrzę a moja nowa, cudna, śnieżnobiała akrylowa wanna ma różowe plamy! bo sól była o zapachu różanym...
Wykańczanie mieszkania (i siebie po trochu) rewiduje troszkę moje poglądy. Doszłam do wniosku, że jeszcze pół roku mogę spać na materacu, ale szafa na ubrania musi być! Musi i już! O!
Zostało jeszcze kilka rzeczy do zrobienia. Pomalować kuchnię, jeszcze jedną warstwę farby w pokojach i łazience nałożyć trzeba, założyć listwy, przymocować na stałe tron i umywalkę, pozmywać i posprzątać... Niby niedużo, ale jednak....

Marzę o tym żeby usiąść już na posprzątanym balkoniku, przy stoliku z kawką i robótką w ręku...

a tymczasem wracam do buszowania po Waszych blogach, puki mam okazję :)

Pozdrawiam serdecznie!


PS. Może niedługo jakieś zdjęcia się pojawią - pożyczyłam aparat :) tylko co byście chcieli zobaczyć??

144. Łap zająca :)

Miały być postępy w salu BC, ale nie będzie. Nie dlatego że postępów nie ma, bo są :)
Tylko aparat ma problemy ze złapaniem ostrości przez tą nić metaliczną... do tego przeliczyłam się z ilością tej nici (o ja durna myślałam, że jedna szpulka starczy) i teraz mam dylemat, iść do pasmanterii i płacić 12 złociszy czy zamówić przez internet i za przesyłkę dać 5 zeta a za szpulkę 9?? hmmm... A gdyby tak zamówić od razu dwie szpulki.... heh... a miałam oszczędzać i wykańczać zapasy....

Tak jak pisałam zdjęcia robótki bieżącej nie pokażę, pokażę Wam zdjęcie obrazka który "zarekwirowałam":

Dziś znów prowadziłam zajęcia z dzieciakami :) Jeszcze nie trafiła mi się niefajna grupa :) a to dzieło poczynił jeden z chłopców. Na rysunku jest Pani leśnik goniąca łosia (prawy dolny róg, widać kończyny i kawałek pyska) i zająca. Pewnie byłoby jeszcze jakieś zwierzę, ale Pani wychowawczyni zarekwirowała mu kartkę (a ja Jej :)). Choroba, mogłam poprosić o dedykację. Może będzie to kiedyś sławny rysownik?? Tak czy inaczej jest to tegoroczny absolwent 6tej klasy.
A teraz mykam i pozdrawiam wszystkich :)

134. Kartka w czerwieni

Wczoraj spłodziłam karteczkę :) i mi osobiście się ona bardzo podowa. Żadnych drogich papierów tylko to co było pod ręką. Mam nadzieję, że i Wam przypadnie do gustu:

 Dużo czerwieni i złota i różnych faktur. W środku wygląda tak:

 I jeszcze zbliżenie na złocony brzeg:

Wykorzystałam: filc, tekturę, papier gnieciony, chustkę do decu, wstążkę, wikol. Sama widzę, że muszę popracować nad proporcjami, chociaż i tak mi się podoba ;) a Wy co sądzicie na ten temat??

Mykam potworzyć a potem potaplać się w jeziorku :)

118. Coś słodkiego :)

Witajcie :) Dziś robótek nie będzie :) Dziś będzie moje rękodzieło w postaci wypieków. Mianowicie tort czekoladowy, z troszkę jesienną dekoracją ale już dłuższy czas mi chodziło coś takiego po głowie :)
Więc do rzeczy:

Tort dla mamy z okazji jutrzejszego święta. Spody biszkoptowe, żelka wiśniowa i masa czekolady. Kremy z białej czekolady i mlecznej. Liście z gorzkiej :)
To ja mykam :)

112. Włóczka od teściowej :)

Teściowa moja przyszła (mniejmy nadzieję, że takową będzie) zakupiła mi troszkę włóczki :) W prawdzie w rękach jej jeszcze nie mam, ale chłop mi zrobił focię

Strasznie mi się te kolorki podobają. Wszsytkie razem i każdy z osobna:

Takie, kolorowe i żywe strasznie są. Nastrajają pozytywnie już od samego patrzenia na nie :) Teraz w zamian muszę coś teściowej zrobić. Tylko co??

105. Dziczy wpis

Dawno nic nie umieszczałam. Na razie niestety nic nowego nie pokażę, bo nic na razie pokazać nie mogę. Nadrabiam zaległości: przygotowuję przesyłki do wysyłki i uczę się.
Z facebookowym salem siedzę w lesie. Drzew i krzewów nie przybyło chyba od tygodnia. Za to wykańczam powoli inne maleństwa, chyba, że one wcześniej wykończą mnie ;). Z tym to akurat różnie może być niestety...
A teraz Wam coś opowiem :)
Wczoraj myślałam, że dostanę zawału. Jechałam z pracy do domu. Śpieszyłam się bardzo więc cisnęłam na pedały ile sił w nogach miałam. Chciałam po prostu uciec przed ulewą która deptała mi po piętach. Wyjeżdżam zza górki, patrzę a tu stoi sobie coś na drodze. Podjechałam ciut bliżej czując zaczynający padać deszcz. Patrzę. A to DZIK! On stoi na asfalcie i patrzy się na mnie. Nosem niucha, uszami strzyże. Krok w przód i krok w tył robi. Już miałam zawracać kiedy z naprzeciwka przejechał samochód. Na szczęście kierowca zatrąbił i dziku wszedł do rowu przy drodze. A ja jak jełop jeden w tym czasie stałam w deszczu patrzyłam na tego dzika a on na mnie. Nie wiem o czym on myślał, ale ja rozważałam jak szybko on potrafi biegać i czy dam radę koło niego przejechać...
Do domu miałam, chyba ze 300 m. A przyjechałam taka mokra, że masakra. Zeby było ciekawiej: wstawiłam rower do garażu, weszłam do domu i nagle deszcz przestał padać i słońce wyszło...

Do dzikich zwierząt podchodzę (odchodzę ;)) z rezerwą (i szybko). W poniedziałek spotkałam dwa pasiaki na drodze leśnej. Wolałam się wycofać niż czekać na ich mamę. Tym bardziej, że nie wiedziałam gdzie jest. A taki maluch może nawet z "radości" kwiknąć a matula już leci z ryjem! Nie chcę sprawdzać swoich zdolności w sprincie na 100m, tym bardziej że wiem że mam kiepskie osiągi.
Nie podchodzę, nie dotykam. Wolę pójść w swoją stronę i poczekać aż zwierz pójdzie w swoją. Tak samo jak dziki traktuję sarny, jelenie, dzikie ptaki... Zwłaszcza sarny. Nigdy nie dotykam "samotnej, pozostawionej bez opieki, biednej sarenki, która leży w trawie zwinięta w kłębęk". NIGDY! Bo wiem, że matula jest gdzieś w pobliżu i nie ma tyle sił co Locha (Pani Dzik). I wiem, że jak dotknę tę biedną sarenkę to matka już do niej nie wróci (ma to związek z zapachem który pozostawiamy po sobie).

Wiem, że mimo wszsytko do mnie zaglądacie, więc mam prośbę: pomóżcie mi
rozgłosić hasło:

 "NIE DOTYKAM DZIKICH ZWIERZĄT!". 

Mnie tak ktoś kiedyś nauczył. Teraz wiem, że takie postępowanie ułatwia życie nam i zwierzętom.
Może któraś z Was ma pomysł na banerek??

Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądaczy i witam nowych obserwatorów :)

93. Bociany

- Wie Pan co?! – powiedziała „Pan” chociaż ten „Pan” jej już dawno temu powiedział, że jak powie do niego „per Pan” to się śmiertelnie obrazi – wydało mi się dziś rano, że coś widziałam!

- Ciekawe co takiego widziałaś?!

- Jechałam rano. I patrzę. Leci taka parka nad drogą. Szyje długie jasne a skrzydła ciemne. Myślę sobie: „Jak nic bociany. To dobrze, nadchodzący rok się dobrze zapowiada". (Uśmiechnęła się szeroko odsłaniając swe żeby w kolorze kości słoniowej.) Bociany leciały, więc i ja się będę przemieszczać. Chociaż może lepiej by było by stały na gnieździe. Może i ja bym osiadła? Dostałabym pracę? Założyła rodzinę? Albo chociaż o tym zaczęła myśleć…

- o czym?? – odpowiedział „Pan”

- O rodzinie. To nie wie Pan że nadchodzący rok zależy od tego jakiego bociana się zobaczy? Czy leci, chodzi po polu, czy stoi na gnieździe??

- Tego nie słyszałem a tyle lat tu mieszkam.

- Heh… Na szczęście to nie był bocian a para żurawi…

- Ja za to widziałem ostatnio bociana. – powiedział uśmiechając się szeroko – Chodził ostatnio w tych swoich, śmiesznych czerwonych portkach po tym polu. Mam nadzieję, że mu teraz zmarznie ten jego niewyparzony dziób!

90. Prośba o podpowiedź

Heh... No żyję no... Nie wiem czy na swoje nieszczęście czy nie ale żyję.
Od miesiąca haftuję obrazek. Czasu mi zbyt dużo nie zostało a mam problem i zastanawiam się jak go rozwiązać?? Może Wy będziecie miały jakiś pomysł?? Za wszystkie pomysły i uwagi będę wdzięczna. (Na zachętę dodam, że najlepszy wg. mnie będzie nagrodzony jakąś niespodzianką - jestem otwarta na sugestie).
Obrazek wygląda tak:

Zdjęcie całości delikatnie rzecz ujmując: Ciulowate ;) Mam nadzieję, że mi wybaczycie. Tak czy inaczej kanwa jest biała - polska Aida 14ct. Do haftu używam naszej rodzimej muliny - Ariadny (dobre bo polskie!). A mój problem leży w tle. Zupełnie nie wiem jakie je zrobić. Obrazek ma format A3. I do tego nie mam czasu na wyszywanie całego tła krzyżykami. Chodzi mi o coś "efektownego", ale na prawdę szybkiego do zrobienia - powiedzmy że w tydzień max. Macie jakieś pomysły??

A tutaj nieco lepsze zbliżenie jednego z kwiatków:

A na koniec jeszcze parę obiektów naturalnych -  zdjęcia zrobione w naturze czyli w lesie:

Dafne

 i Hepatika

 żadene z nich nie pachnie, ale za to ładnie wygląda. Do tego jeszcze przekrasek, który wszedł mi na palec

A na koniec dowód na to, że rower nie tylko stoi w garażu ;)

 Tym razem to by było na tyle. Mykam pomóżdżyć albo może pozwiedzać Wasze blogi??

88. ON

I przestał padać deszcz. I przestał wiać wiatr.
A potem przyszedł ON. W czerwonych dżinsowych spodniach i puchowej pikowanej kamizelce koloru brązowego. Na nogach miał czerwono - żółte buty trekingowe.
Włosy miał długie do ramion w kolorze blond z umiejscowionymi przypadkowo jaśniejszymi pasemkami. Oczy miał koloru dzisiejszego pochmurnego nieba. A może to odbijało się w nich znajdujące się nieopodal jezioro?? Zapachniało czystością i świeżością. Koło niego unosiła się też delikatna woń fiołków.
Ręce miał podobnie jak i twarz ładne i wypielęgnowane. Niewiele wyższy ode mnie. Troszkę barczysty. Ciężko jednak było coś dostrzec przez tę kamizelkę.
I powiedział. Mówił i odpowiadał.
I poszedł tak jak i przyszedł. Do tego samego miejsca.
I zaczął wiać wiatr, który rozwiał woń fiołków i czystości.
I zaczął padać deszcz.
I znów zaczął się unosić zapach farby... w spreju.

87. Szukanie dziury w...

Do przodu. Do tyłu. Do przodu. Do tyłu. Pierwszy bieg. Wsteczny. Pierwszy bieg i wsteczny. I przód i tył. I przód i tył.... I tak się bujamy przez 10 minut. Nic nie pomaga. Ugrzęźliśmy.
Wysiadamy z samochodu. Kicha. Samochód do połowy kół w błocie.
Jeszcze 10 minut do fajrantu. A my w środku lasu. I jeszcze zaczął padać deszcz...
...z gradem.
A na deser do drugiego śniadania dostałam reprymendę. Za co?? Za dziurę. W czym?? W płocie.

Dzisiaj nie jest źle. Jutro będzie gorzej :)

Zdjęć dzisiaj nie będzie. Będzie piosenka:

Pozdrawiam serdecznie osoby zaglądające i witam nowych obserwatorów :)

84. To co Tygryski lubiom najbardziej :)

Piesio poprzez moje palce pragnie podziękować za wszystkie komplementy zapisane pod jego adresem :) A ja pragnę się pochwalić kolejnym zakupem :) Tym razem nie był to zakup pasmanteryjny (chociaż tak jak Wy je uwielbiam, a najbardziej lubię iść do pasmanterii podotykać, obmacać... heh...)
Ale teraz do zakupów :) Zakupu dokonałam wczoraj. We stolicy War... ....Warmii i Mazur (nie w Warszawie ;)) Postanowiłam zrobić to z zaskoczenia. Po pracy pojechałam z koleżanką. Weszłam do sklepu i po niecałych 30 minutach wyjechałam z salonu :) heh... Napęd mam na tylne koło. Moc silnika kiepska jak na razie oceniam na razie na 1/8 konia ;) Przyśpieszenia największe osiągam z górki i z wiatrem :)
A teraz poznajcie moją brykę, która sprawia mi od wczoraj masą radości i przysparza sporo zmęczenia :):

 Wczoraj 30 km, dziś też coś koło tego. A teraz moje niecodzienne prawie codzienne śniadanie:

za którym nie powiem, ale troszeczkę zaczęłam tęsknić.... I na koniec coś jeszcze, kto zgadnie skąd ten kawałek pochodzi??:

"(...)i gdy człowiek wejdzie w las, to nie wie,
czy ma lat pięćdziesiąt, czy dziewięć,
patrzy w las jak w śmieszny rysunek
i przeciera oślepłe oczy,
dzwonek leśny poznaje, ćmę płoszy
i na serce kładzie mech jak opatrunek. (...)"

To ja mykam. Dziękuję za Wasze odwiedziny i zapraszam ponownie :)

53. Prezenty dla mnie :)

Wczoraj będąc u pewnej Starszej Pani (ale by mnie oczaskała gdyby przeczytała że nazywam ją starszą Panią - bo ona jest bardzo młoda duchem!) dostałam od niej prezent w postaci koronek.
Można by rzec, że to koronki to coś w rodzaju pamiątek rodzinnych. Z resztą same zobaczcie:

 Po rozwinięciu (a jest co rozwijać, bo to nie są resztki a całe nawoje po chyba nawet kilkanaście metrów) prezentują się następująco:

 Barwy są troszkę przekłamane, bo koronki są w kolorze białym i Ecri (hehehe, mój wykładowca od gleboznawstwa nie znosił gdy używało się nazwy tego koloru):

 A na koniec koronka jedna ze starszych, wyprodukowana w 1989 roku:

 w fabryce im. M. Fornalskiej:

 No i teraz się zastanawiam jak się Asi za te skarby odwdzięczyć...


Lothluin - Skarpetki są prostsze do zrobienia niż Ci się wydaje

Danielo - Ciepłe skarpetki sprawdzają się nie tylko przy mrozie ;)